SCHOOL - MAXIMUMSNELHEID 30 KM/UUR DENK AAN ONZE KINDEREN
Wat gebeurt er? Waar is Will?
Het veld.
Ik vond hem zo. Hij heeft weer een aanval.
Lieverd, word wakker. Ik ben het, mama.
Word wakker.
Kun je me horen?
Alsjeblieft, word wakker.
Ik ben het, mama.
Ik ben het.
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
HOOFDSTUK VIER: WILL DE WIJZE
Dat was doodeng. Vonden jullie dat niet eng?
- Twee aanvallen in twee dagen. - Het wordt erger.
- Zou het het Ware Zicht zijn? - Wat is dat?
Niks.
Ik herinner me niks.
Je moet het proberen.
Ik stond op het veld en daarna...
weet ik niks meer. En toen was jij er.
Je moet me de waarheid vertellen.
Dat doe ik ook.
Ik zag deze vorm op de Halloween-video.
Dezelfde als in je tekening.
Die aanvallen... Dr. Owens heeft het mis.
Ze zijn echt.
Ik kan je niet helpen als ik niet weet wat er gebeurt.
Dus praat met me. Alsjeblieft.
Geen geheimen meer, goed?
Zag je dit ding weer op het veld?
Wat is het?
Ik weet het niet.
Het is eigenlijk eerder een gevoel.
Net als dat gevoel die avond in de speelhal?
Wat wil het?
Ik weet het niet.
Het kwam achter me aan en...
Ga weg.
Ik probeerde het weg te jagen.
Maar het kreeg me te pakken.
Wat betekent dat?
Ik voelde het in m'n hele lichaam.
Overal.
En nu nog steeds.
Ik wil gewoon dat dit voorbij is.
Kom maar.
Luister. Kijk me aan.
Ik zorg dat je nooit meer iets ergs overkomt.
Wat er ook aan de hand is, we zorgen dat het goed komt.
Dat beloof ik. Ik ben er voor je.
'Vrienden liegen niet.' Die onzin verkoop je toch?
Loop niet weg.
Waar ben je naartoe geweest?
Nou?
Naar Mike?
Hij zag me niet.
Die moeder met haar dochter wel en zij hebben de politie gebeld.
Heeft nog iemand je gezien?
Wie dan ook?
Vooruit, denk na.
Niemand heeft me gezien.
Door jou zijn we in gevaar.
Dat besef je toch wel?
Je had beloofd...
dat ik mocht gaan.
Maar ik mag nooit weg.
Er gebeurt helemaal niks.
Nee. Er gebeurt niks en jij bent veilig.
Je liegt.
Ik lieg niet. Ik bescherm je. Ik geef je eten, ik geef je les.
Het enige wat ik van je vraag, is dat je drie simpele regels volgt.
Drie regels. En weet je?
Zelfs dat kun je niet.
Je krijgt straf.
En dat betekent...
geen eierwafels...
en een week lang geen tv.
Hou op. Laat los.
Twee weken.
Laat los.
Een maand.
Gefeliciteerd.
Je bent van een maand lang geen tv gepromoveerd tot helemaal geen tv.
Je moet begrijpen dat daden gevolgen hebben.
Je bent net papa.
O, ja?
Lijk ik op die psychotische hufter?
Goed. Wil je weer naar het lab?
Ik bel ze wel even.
- Ik haat je. - Ik ben ook niet zo dol op jou.
Want je bent een snotaap.
Ken je dat woord?
Dat kan je woord van de dag zijn. Snotaap.
Zoek het maar op. S-N-O-T-A-A-P.
Snotaap.
Wat heb je toch?
Doe de deur open.
Doe verdomme de deur open.
Wil je de wereld in?
Word dan volwassen.
Word verdomme volwassen.
Zijn de druiven lekker, Holly?
Mam, mag ik vannacht bij Stacey blijven slapen?
Voor een meidenavond. We gaan films kijken, nagels lakken, roddelen...
Prima. Dat klinkt gezellig.
Toast?
Heb je je moeder gesproken?
Nee, ze sliep. Ik heb een briefje neergelegd.
Je hoeft dit niet te doen.
Zeg dat niet.
- Hawkins Politie. - Flo, weer met Joyce.
Ik heb de boodschap doorgegeven...
Is hij er nog steeds niet?
Heeft hij m'n berichten van gisteren?
- Wil je iemand anders... - Nee, ik wil Hopper spreken.
Zeg hem alsjeblieft dat hij me meteen belt.
Hoe voel je je, slaapkop?
Wat beter?
Nog hetzelfde? Nog steeds vreemd?
Laat me eens kijken.
Heb ik koorts?
Nee, de temperatuur is te laag.
Heb je het koud?
Nee, ik voel me alleen een beetje onwezenlijk.
Alsof ik nog niet wakker ben.
Geen dokters, zei je.
En dat meende ik ook.
Ik laat het bad voor je vollopen.
Dat warmt je op. Dan voel je je beter.
Vind je dat goed?
Goedemorgen, Dart.
Ik heb ontbijt voor je. Je lievelingseten.
Ik moet naar school, maar ik kom snel weer terug.
Doe niet zo kinderachtig. Schiet op.
Wat smerig. Is dit nou echt nodig?
Wat gebeurt er?
Wat denk je? We zoeken Dart.
Kijk eens wie daar eindelijk is.
Nadat ik het kortste strootje trok. Handig, hoor.
Je stinkt.
- Waar is Will? - Die komt nog wel.
Blijf je daar staan?
Of help je mee?
Alle organismen, van complexe zoogdieren tot eencelligen...
reageren op gevaar.
Een bacterie zal wegvluchten van een chemisch gif...
of zich op een andere manier verdedigen.
Dat doen wij ook.
Als er gevaar dreigt, bonkt ons hart.
Het zweet staat in onze handen.
Dit zijn tekenen van de lichamelijke en geestelijke toestand die we...
angst noemen.
Met Jim. Ik doe vast iets heel interessants...
- Ja, lieverd. Wat is er? - Het is te warm.
Ik kan het wel iets kouder maken, maar je temperatuur moet omhoog.
Hij houdt van de kou.
Zeg, meid.
Luister.
Over gisteravond...
Zorg dat het hier straks opgeruimd is. Misschien repareer ik de tv dan.
Hoor je me?
Hop, geef antwoord.
Ja, ik kom eraan...
en ja, ik weet hoe laat het is.
Joyce Byers heeft vanochtend al acht keer gebeld.
Acht keer.
Doe me een plezier en ga naar haar toe.
Vooruit, geef hem door. Ga vrijstaan.
Koning Steve, mensen.
Gaaf. Je hangt de bink uit.
Ben je nooit eens stil?
Ben je bang dat je eruit ligt nu ik er ben?
Je bewoog je voeten.
Zet je schrap. Lok de aanval uit.
Trek het je niet aan.
Het is je dag niet.
Het is je week niet.
Je meid is na één dag al bij de broer van de freak.
Shit. Dat wist je niet.
Ze hebben gisteren gespijbeld en zijn er nog steeds niet.
Maar dat is vast toeval, hè?
Vat het niet te zwaar op.
Geen probleem voor een stuk als jij.
Er zijn hier nog meiden zat.
Toch?
Ik laat er wel wat voor je over.
Het is al kwart over.
Weet ik.
Geef hem wat tijd.
Die man, daar.
- Wat is ermee? - Hij praatte tegen zichzelf.
Eend, eend...
Gans.
We moeten hier weg.
Wil hij niet starten? Ik geef jullie wel een lift.
Willen jullie echt geen lift?
Laat hem openstaan.
Waar zat je toch?
Ik heb me verslapen. Wat is er? Het is hier steenkoud.
Klop, klop.
Er is bezoek.
Dus dit schaduwding...
heeft het graag koud?
Hoe weet je dat?
Ik weet het gewoon.
Praat hij met je?
Nee. Het is net alsof...
Ik hoef niet te denken.
Ik weet gewoon dingen...
die ik nooit heb geweten.
Wat weet je nog meer?
Het is lastig uit te leggen. Het zijn net oude herinneringen in m'n achterhoofd.
Alleen zijn het niet mijn herinneringen.
Ik denk niet dat het oude herinneringen zijn.
Het zijn nu-herinneringen. Het gebeurt allemaal nu.
Omschrijf die nu-herinneringen eens.
Het is moeilijk uit te leggen.
Ik weet dat het moeilijk is. Kun je het proberen?
Voor ons?
Ze groeien en verspreiden zich.
Ze doden.
De herinneringen?
Ik weet het niet.
- Sorry. - Het is niet erg, lieverd.
WILL DE WIJZE
Schat.
Kun je het zonder woorden uitleggen?
Met Byers. We zijn er niet...
- Weet je al iets? - We moeten praten. In de AV-ruimte, nu.
Alleen leden.
- Kom op. - Nee, geen discussie mogelijk.
AV-RUIMTE
Ik mocht niks zeggen van Will...
maar met Halloween zag hij een schaduw in de lucht.
Wat voor schaduw?
Geen idee. Maar hij was bang.
Als Will het Ware Zicht heeft...
Als hij het Ondersteboven ziet, zag hij die schaduw gisteren misschien.
- Was hij daarom zo verstijfd? - Misschien.
Kan het 'm kwetsen? Die schaduw komt niet uit onze wereld.
Ik weet het niet. Dustin?
Vanuit een andere wereld kun je in de onze niks doen.
Dus de schaduw kan hem niks doen.
Als dat is wat er gebeurt. Dit is D&D niet. Dit is echt.
- Wat doen we dan? - Meer kennis vergaren.
Ik ga kijken wat er met Will is. Blijf hier en zoek Dart.
- Wat heeft hij ermee te maken? - Will hoorde hem in het Ondersteboven.
Ik weet niet hoe, maar hij heeft er iets mee te maken.
Als we Dart vinden, kunnen we dit oplossen...
en Will helpen.
Hé, stelletje hufters.
Laat ons hieruit.
Niet echt gezellig hier, hè?
Sorry. Gastvrijheid is niet ons sterke punt.
Dat heb je met wetenschappers.
Lopen jullie even mee?
Volgen jullie me?
'Wetenschappers maken veel grote fouten.'
Citaat van George Sarton.
Weten jullie wie dat is? Het doet er niet toe.
Het gaat erom dat er fouten zijn gemaakt.
Fouten?
Barbara is dood.
Grote fouten. Maar de verantwoordelijken voor die fouten...
voor wat je broer is overkomen en voor Miss Hollands dood...
zijn dood.
Of het een goed idee is of niet, ik moet het oplossen.
Maar dat kan ik niet zonder jullie hulp.
Zonder dat wij zwijgen?
Wat een taaie. Zijn jullie al lang samen?
- We zijn niet samen. - Wil je de moordenaar zien?
Teddy, ik heb mensen bij me. Hopelijk is dat goed.
Reuze gezellig.
Dit noem ik nou een kolossale fout.
Jullie niet?
Het probleem is dat we onze fout niet kunnen wegvagen.
We kunnen hem alleen indammen.
Alsof je onkruid wiedt.
Maar stel je voor dat een vreemd land...
de Sovjets bijvoorbeeld, over onze fout zouden horen.
Zouden ze het wel een fout noemen?
Stel dat ze het namaakten?
Hoe meer aandacht we op onszelf vestigen...
hoe meer mensen het te weten komen...
hoe groter die kans wordt.
Daarom moet ik de waarheid indammen.
Net als dat onkruid daar.
Met alle mogelijke middelen.
Nu begrijpen we elkaar, hè?
Weer dezelfde schetsen.
Het is niks. Het is maar wat gekrabbel.
Wacht.
Wacht. Die zwarte lijnen. Zie je?
Ze passen aan elkaar.
Zegt dit je iets?
Is het een soort doolhof of een weg?
Het splitst en vertakt zich als bliksem.
Is 't die onweersbui?
Nee, die was compleet anders. Daar gebruikte hij rood voor.
En dit is blauw met een vreemde zandkleur.
Het kunnen wortels zijn.
Want hij zei dat het zich verspreidde en...
Doodde. Hij zei dat ze doodden.
Ranken.
Hij tekent ranken.
Max, heb je Dustin gezien? We zouden hem na de les ontmoeten.
Waar ga je naartoe? We moeten Dart zoeken.
Succes ermee.
Wat heb je toch?
Ik? Wat heb jij?
- Ik begrijp het niet. - Nee, ik begrijp het niet.
Jullie willen vrienden zijn, maar doen rot tegen me.
- Niet waar. - Jawel.
Jullie verstoppen je en hebben geheimen voor me.
Ik dacht dat jullie me in de groep wilden.
- Dat is ook zo, maar... - Maar wat?
Er zijn dingen. We kunnen niks zeggen, voor je veiligheid.
Voor mijn veiligheid?
- Omdat ik een meisje ben? - Wat? Nee.
Hadden jullie geheimen voor El?
Hoe weet je over El?
Ja of nee?
Dat lag anders. Geloof me.
Het lag gewoon anders.
Weet je, laat ook maar.
Ik wil niet meer bij jullie stomme groep.
Een fijn leven nog.
- Max. - Je stinkt trouwens nog steeds.
- Die jongen met wie je praatte, wie is dat? - Niemand.
Hij zit bij me in de klas.
Waarom praatte hij met je?
Het ging over een werkstuk.
- Waarom ben je dan zo van streek? - Ben ik niet.
- Maakt hij problemen voor je? - Wat boeit 't jou?
Je bent een stomme trut, maar we zijn nu familie, leuk of niet.
Dus ik moet voor je zorgen.
Wat zou ik zonder je...
Ik meen het serieus.
Ik ben ouder dan jij.
Je leert nog wel...
dat je bij bepaalde mensen uit de buurt moet blijven.
Die jongen...
is zo iemand.
Blijf bij 'm uit de buurt.
PLUK JE EIGEN POMPOENEN
Ives.
Terry.
VROUW ZEGT DAT KIND WERD GESTOLEN
DOCHTER JANE ALS BABY AFGENOMEN, ZEGT IVES
Jane.
Papa.
Drie naar rechts, vier naar links.
Vier vijftig.
Jane.
- Is Will thuis? - Het komt nu niet zo goed uit.
Alles goed met 'm?
Hij voelt zich gewoon niet zo lekker.
Hij ligt in bed. Ik vertel hem dat je geweest bent.
Dit heeft met het schaduwmonster te maken, hè?
Een fijne dag nog.
Het doet er niet toe. Er zijn fouten gemaakt.
Fouten?
De verantwoordelijken voor wat je broer is overkomen...
en voor Miss Hollands dood, zijn dood.
De verantwoordelijken voor wat je broer is overkomen...
en voor Miss Hollands dood, zijn dood.
Wil je dit nog steeds doen?
We branden dat lab af.
U VERLAAT HAWKINS
Mew-mew, eten. Waar ben je?
- Alles in orde? - Prima. Ja.
Dart, ik moet met je praten.
Over m'n maat, Will.
Ik denk...
Ondertiteld door: Juliëtte van Gurp